เรื่องเล่าจากยอดเขาคิชฌกูฏ(6)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
....(เรื่องที่เอามาลง  เล่าต่อครั้งนี้  คิดว่าเสร็จค่ะ  )
...ประมาณสองทุ่มกว่า ๆ  ของคืนวันเสาร์  
มีคนนำสวดมนต์       สำหรับผู้คนเพิ่งมาก็นั่งสวดมนต์
ส่วนคนที่ใหว้เสร็จ   อย่างพวกเรา   ก็เดินไปชมบรรยากาศ
รอบ ๆ   พี้นที่ยอดเขา  
" อากาศที่หนาวเย็นของละอองหมอก  จางไป  ความเย็น
ปรกติก็ทำให้รู้สึกสบาย ๆ      "
 
 
 
....ความค่ำมืด   เรากับพี่ก็เลยไม่ขึ้นไปสุดเขตผ้าแดง  
ซึ่งเป็นที่สิ้นสุด  " ห้ามเดินต่อ  " ( เพื่อความปลอดภัย คิดว่า
แบบนั้นค่ะ)
พวกเราได้วัตถุมงคลมา   แต่ปีนี้เจ้าอาวาสท่านไม่อยู่
ได้ข่าวว่าไปโรงพยาบาล  (ปีหน้า   ไม่ได้เจอท่านแล้ว 
ถึงยังไง   ภาพเหล่านั้นก็ยังอยู่ในใจ   นึกถึงท่านเสมอ
" กับภาพสุนัขตัวเล็ก  ๆ  ออกมาพร้อมท่าน  เเล้ว
ก็กระโดดนั่งอยู่ตรงที่    หลวงพ่อท่านก็เดินมานั่งที่
เดิม  เก้าอี้ตัวนั้น )
...  เดินตามไหล่ทางลงมาเรื่อง ๆ   เพื่อกลับที่พัก
ภาพข้างบน   " เป็นรถที่สวนทาง  ขึ้นเขา "
 
 
จะถ่ายภาพขาลง   แบบกดชัตเตอร์ไปเรื่อย ๆ   
กะระยะ  จังหวะ   แต่ยังไม่รู้ว่า  ติดฝุ่น หุ หุ
"  เราก็ว่า  สวยดี  นาน  ๆ   ได้ถ่ายเองเห็นเอง "
 
 
 
 
 "  เก็บบรรยากาศ  ไว้ให้ตัวเองดู  และ
ให้คนไม่ได้ไปดูด้วย  เฮ  เฮ ...
(เเล้วจะเฮ ทำมัย !!!  )
 
 
 
 
 
 
 
  "  ไม่ค่อยได้เห็นฝุ่นแบบนี้   หรือว่าเราไม่ได้ดูรูปที่ใหน
แต่รู้สึกชอบมากเลย   จริง ๆ  ความไม่เคย  ความมืด
ความธรรมดา    ถึงไม่แปลก   เราก็ตื่นเต้นดี
เพราะมองไม่เห็นหล่ะหวา   หากไม่ให้กล้องจัดให้  "
 
 
 
 
 
 "  ขี้ผง  ขี้ฝุ่น  อะนู   ....  นรินกดชัตเตอร์มาเรื่อย ๆ 
นั่งท้ายกระบะ   ถ่ายย้อนขึ้นข้างบน   (ครั้งหน้า 
ใครได้ไป   ก็เก็บภาพมาฝากกันบ้างนะค่ะ 
จะตามไปดู  เว็ปใหนก็ดู  )
 
 
 
 
   อืม.... ฝุ่นผงหลังฝนตก   ดูแปลก แบบสบาย ๆ  ดี
" ถ้าเป็นดอกไม้  คงงามเหลือหลาย    เรียก ดอกฝุ่นดีใหม"
 
 
 
 
 
 
"  ฮุ๊เร่ ๆ  ๆ     (ใส่รมณ์   เนื่องจากจำความรู้สึก  และ
บรรยากาศตอนนั้นได้เสมอ   )    คลึกคลื้น  สำหรับผู้
ไปครั้งแรก    กับการนั่งรถขึ้นเขา   แต่  !  ลดดีกรีความ
สนุก   กรี๊ด  ฮา  สำหรับคนไปหลายรอบ    และอาจเห็น
ความเฉย ๆ   แต่ในใจ สนุก !  สำหรับคนนิ่ง 
 
 
 
 
 
  "  มันส์  !  ได้ที่  กับการนั่งรถ  ทั้งถ่ายภาพ 
และห้อยโหน   อย่างระวังมาก 
แล้วเราก็มาถึงข้างล่าง   " สำหรับปีนี้   ไม่เป็นไร
ได้ยินเสียงปรกติ "
จะบอกว่า   "   สำหรับ  คนเป็นหูอื้อ   ความดันต่ำ
เวลาขึ้นที่สูง   หรือต่ำ  ลึก ๆ     ก็จะทำให้หูอื้อ
ซึ่ง  มื่อปีที่แล้วนรินเป็น    ลงจากรถ   พูดไม่ได้ยิน
เสียงตัวเอง  ไม่ได้ยินเสียงคนอื่น  อยู่สักพัก
(ไม่นาน)   ก็เลยกลุ้ม ๆ    ตายหล่ะหวา  จะมา
หูหนวกเอาตอนนี้เหรอ  คิดเท่านี้หล่ะ
สักครู่  เสียง   ความรุ้สึก  ก็กลับมาดีปรกติ
วิธีป้องกัน  "  ถ้าอยู่บนเขา  นั่งรถขึ้นเขา
หรือลงเขา   ที่ต่ำ  สูง   อะไรประมาณนั้น
ก็พูด ๆ    คุยไป    บรรเทาได้    หรือไม่ก็
เคี้ยวหมากฝรั่ง   "
นรินใช้วิธีคุยกัน   เพราะรู้และไม่ลืมแล้วไง
ปีนี้เลยสบายบรื๋อ .....
 
 
(  ต่อเอนทรี่ถัดไป   วันนี้จะเขียนเสร็จป่าวไม่รู้นะ)
 
 
(จัดภาพ  ตัวหนังสือแล้วค่ะ  แต่ก็ได้เฉพาะที่เสต็จ
ผลที่แสดง  ด้านหน้า  ยังติดกัน  สามัคคีชุมนุม )