" ขอบคุณ http://www.kroobannok.com/blog/view.php?article_id=32266

ที่ทำให้พิราบขาว ได้รู้สึกถึง และระลึกถึงทีที่รอเวลาจะได้กลับไป Bluegy.com "

 

 

บันทึก
วันนี้พิราบขาวพยายามค้นหาทางกลับไดอารี่บลูกี้ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่า
เว็บบลูกี้มีปัญหา  ปัญหาที่เซิฟเวอร์  เข้าไปได้เฉพาะหน้าเว็บ
ถึงแม้ว่าจะรู้ว่าเป็นอย่างนั้น  ก็พยายามหาช่องทาง ลอง
หลาย ๆ ทางรู้ทั้งรู้หล่ะว่าไปก็เจอแค่หน้าเว็บ ทุกอย่างไม่มีข้อมูล
จะไปหาเจอ ได้ยังไง ...แต่ตัวเองก็พยายามคิด เผื่อว่า 
 เผื่อว่าสักวันทางเว็บ จะแก้ปัญหาได้เสียที ...
นี่ก็เกือบอาทิตย์แล้วนะ พิราบขาวพยายามเข้าไปทุกวัน
วันล่ะหลาย ๆ ครั้ง ที่นั่นคือชีวิตบางส่วน บางแง่มุมของเรา
" ไม่มีคำโกหก ไม่มีคำหลอกลวง มีแต่ความจริง ที่ออกมาจาก
หัวใจ จากความรู้สึก จากสถานที่ และ สถานการณ์จริงทั้งหมด
 แม้ต้องใช้นามสมมุติ ก็เพียงเพื่อรักษาไว้ ซึ่งบุคคลที่รัก
 ไม่มีคำลำเอียง ด้วยเกียรติของลูกผู้หญิง ด้วยศักดิ์ศรีของ
ลูกพ่อขุนฯ ผู้ที่เป็นตาชั่งเที่ยงตรง แต่ไม่มีใครรู้ความจริง
หรอกว่า " ตัวหนังสือ ของพิราบขาวทุกตัวมีค่ายิ่ง ทุกตัวมีชีวิต
ทุกสิ่งคือจิตวิญญาณที่ถ่ายทอดออกมา  ที่นั่นจึงเป็นหัวใจ
 ของพิราบขาว ไม่ว่าจะเรื่องราวแบบใหน แต่ทุกครั้ง
ที่สื่อออกไป คิดดีแล้วว่าจะทำมัน จะสื่อออกมา เพื่อจะ
ให้คนอ่านได้อะไรบ้าง ...ไม่คิดว่าจะอะไร หรือใครจะว่าอะไร
 ไม่สนใจว่าจะเจออะไรบ้างในการเขียนบันทึกส่วนตัว และเพื่อ
เป็นสื่อตัวอย่าง อย่างน้อยก็ยังมีคนได้ข้อเตือนใจ และได้รับรู้
 เพื่อเป็นแนวทางดำเนินชีวิต ....พิราบขาวเห็นน้องคนนึง
 เขาติด ตามอ่านอยู่เสมอ จนถึงวันนึง น้องเขียนเข้ามา
ขอบคุณ และบอก ถึงความรู้สึก ..
หัวใจและจิตวิญญาณของเรา อยู่ที่นั่น ก่อนจะบันทึก
คิดไว้ว่า " ไดอารี่ ก็คือบันทึก บันทึกความเป็นไปในชีวิตประจำวัน
ไดอารี่เป็นบันทึกจากความจริง จากความรู้สึก ตัวเราเอง
จากเหตุ การณ์ประจำวัน ถึงแม้ว่าจะนำมาสู่โลกอินเตอร์เน็ต
 แต่ก็คือการ เรียนรู้ การที่ทำให้ได้รู้จักว่าคือ ไดอารี่ "
วันนี้เข้าไปตามหา แล้วก็เจอครูท่านหนึ่ง ได้นำไดอารี่หน้านี้
 ไปนำเสนอ....เพียง แค่เห็นหน้าที่เราเคยทำใว้ เพลงที่ได้บันทึก
เก็บไว้ในหน้าหนึ่งของไดอารี่พิราบขาว  ทำให้รับรู้ถึงความรู้สึก
 ที่เคยได้บันทึก เพลงเล่นวนอยู่แบบนี้นานหลายชั่วโมง
อยากกลับไปสู่หน้าไดอารี่จัง ! " แต่ก็ได้แต่มองภาพ ฟังเพลง
 น้ำตาซึม รู้ใหมว่าทุกอย่างสำคัญกับชีวิตพิราบขาวทั้งนั้น ไม่ว่า
จะเรื่องใด ๆ อีกเมื่อไหร่นะ  ทางเว็บจะแก้ไขเรียบร้อย รู้ใหมว่าพิราบขาว
อยากกลับไปที่เดิม ไปเขียนไดอารี่  ไปสู่ บ้าน อยู่ห้องส่วนตัว
โลกส่วนตัว เพื่อระลึกถึงทุกสิ่งที่ผ่าน เข้ามาในชีวิต
ทุกอย่าง ทุกคน ทุกที่ ทุกเรื่องราว สำคัญ ต่อพิราบขาวทั้งหมด
ขอกลับบ้าน  อยากกลับไปบันทึกความทรงจำ
ไม่คิดเรื่องอื่นใด ไม่มีเรทดิ้งใด ๆ เพราะมันเป็นบันทึก เป็นที่
 ที่ทำให้พิราบขาว ได้พักพิง เป็นที่ให้ฝึกแต่งบล็อกได้เอง
ที่ที่ทำให้พิราบขาวเขียนได้แทบทุกวัน ปีต้น ๆ แล้วนะ ที่พิราบขาว
 ก็ยังเขียนอยู่ แทบทุกวัน และก็เขียนคล่องแล้ว
พิมพ์คล่องพอได้ และรอ รอ รอ รอที่จะได้กลับไปในเร็ววัน
รู้ใหมว่าพิราบขาวรอ ทรมานใจนะ ที่นั่นเป็นหัวใจพิราบขาว
" เว็บไม่เคยแก้ไข นานขนานนี้  ไม่เคยใช้เวลานานมากเท่านี้
พิราบขาวติดต่อทาง AIS พอรู้ว่ามีปัญหา  ขอให้แก้ไขได้เร็ว ๆ
เคยฝันว่าเว็บจะมีปัญหาและเกือบจะปิด แต่ไม่ถึงกับปิด
เคยเขียนเปรย ๆ บอกเป็นนัย ๆ แต่คงยากที่ใครจะรู้ว่าเขียน
ถึงเรื่องอะไร  แต่มันเป็นบันทึกของเราเอง
ขอให้บลูกี้กลับมาทันเวลา เวลาที่รอ พิราบขาวอยากให้
 กลับมาเร็ว ๆ ถึงแม้ตอนนี้ เรียนทำเว็บเอง จะทำเองเพื่อ เขียนเอง
 ค่าเช่าพื้นที่ก็พอได้อยู่นะ แต่ก็จะไม่ลืมเว็บบลูกี้
และวันนี้อยากขอบคุณครูท่านนี้ ที่ทำให้พิราบขาวได้ย้อน
รำลึก ได้เห็น หน้าบ้านตัวเอง แม้จะเข้าไม่ถึงตัวหนังสือ เข้าห้องตัวเอง
ยังไม่ได้  แต่ท่านก็ได้นำมันออกมาวาง ไว้ที่ห้องของท่าน พิราบขาว
ก็ยังมีอะไร ให้ได้รำลึกอยู่ ขอบคุณค่ะ ที่ทำให้พิราบขาวหาจนเจอ
แต่ก็ไม่ได้ทิ้ง ร่องรอยบอก เพราะเป็นคนชอบทำอะไรเงียบ ๆ
ยังดีใจยิ่งที่ท่านสนใจ และนำมันลงไป บล็อกนั้น มีความรู้มากมาย
 หลากหลายที่อยากรู้ ขอบคุณนะค่ะ
                   
 Whitepingeon (diary/nrin)
diary.bluegy.com
อังคารที่27เม.ย 2553
01.16น.