วันวาน ของวันนี้
posted on 28 Jun 2011 09:47 by nrintip
ในความรู้สึกวันวาน วันนี้เราก็ยังรู้สึกดีหมือนเดิม
สวัสดีวันสบาย เช้านี้แต่งตัวออกไปใส่บาตร ดวงดาวที่ลับลาจะบอกเสมอว่า
" ไปวัด ทำบุญ อาบน้ำแต่งตัวให้สวยงาม ดูสะอาด " (ตอนที่พูด พ่อแต่งตัว
ให้ ใส่ชุดกระโปรง ทาแป้ง หวีผม เอาผมมาเหน็บใบหู สวยเรียบร้อยเกิน
เหอๆ ... เเอบดึงออก หุ หุ ขอเฮ้วหน่อยสิพ่อ )
เช่นเดียวกัน กับวันนี้ " ข้าพเจ้าจะสไตย์ใหน (แต่ละวันแต่งตัวไม่ซ้ำแบบ)
ก็จะไม่พลาด กรีดตา ฟริ้ววว ! ได้ล่ะ เคเลย ไปได้ "
ตอนนี้นั่งอ่านหนังสือ เปิดเน็ต ดูทีวี (ทำเเบบนี้ พร้อมกัน มีสมาธิดี) พอดี
เจอช่องนี้ ? MV Live บางกอก / วันวาน ผ่านเพลง ชอบจัง คนรุ่นพี่ เค้า
สงบ เรียบร้อยน่าดูเชียวหล่ะ เพลงยุคนี้นะหรือ ก็รุ่นแกรนเอ็กซ์ ดอน ย้อน
ถอยหลังไปเลย ไม่ได้ดู ได้ฟังซะนาน
มีครั้งนั้นที่ชอบ เพราะว่าคนสมัยรุ่นน้า รุ่นพี่เรา ทำให้สบายใจเลยทีเดียว
จิตใจคนยังโอบอ้อมอารีมากกว่าสมัยนี้นัก เพราะอะไรหน่ะหรือ ก็เพราะ
ช่วงนั้น นรินจำความได้ " ยังไม่เข้าเรียนหนังสือเลย แต่ไปอยู่บ้านยาย
ฝึกเรียนรู้ น้าช่วยสอน เลี้ยงดู แต่ทุกคนที่อยู่ด้วย เป็นผู้ชายซะมากกว่า
น้าผู้หญิง ก็ออกห้าว ๆ แล้วหลานจะเหลือเร๊อะ ! " ....
" เป็นคนช่างคิดนะ คิดเยอะ ถามเยอะ ถามนู่น นี่ นั้น เห็นอะไร
ถามเค้าหมดเลย เป็นเจ้าหนูจำไม แต่ล่ะวัน มันจะมี เครื่องหมาย ?
เยอะที่สุด ...ได้คำตอบแล้วก็จะมีคำถามใหม่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แถม
ทำอะไรโลดโผนตามสไตย์ สิ่งหนึ่งที่นรินได้จากผู้ใหญ่ คือความจริงใจ
คนรุ่นนั้นเค้าพูดกันตรง ๆ บริสุทธิ์ใจ เค้ารักษาประเพณีได้อย่างดี
เมื่อไปวัด นรินจะเก็บรายระเอียด ความรู้สึกตอนนั้นไว้เสมอ พี่ ๆ น้า ๆ
เค้าทำให้เราเห็นค่ะ เห็นการวางตัว เวลาอยู่ร่วมกัน จิตใจนั่นเป็นหลัก
อ่อนโยนเลยทีเดียว ทำให้เด็กตัวเล็ก ๆ กล้าเข้าใกล้ และได้เรียนรู้
เข้าทำอะไรที่วัดบ้าง " นรินช่วยจัดสำรับที่วัด ทำอะไรเหมือนที่
เด็กวัดเค้าทำนั่นหล่ะ รู้สึกดีมาก แต่นั่นเรายังตัวกะเปี๊ยกเลยนะ
ใจไง ใจมันนำมันไม่ได้โบราณหรอกนะ ยังไงเราหนีไม่พ้นวัดหรอก
เชื่อสิ "
... เพลงเก่าวันนี้ ทำให้อยากเขียนเก็บไว้เป็นโน้ดเล็ก ๆ ว่าวันนี้
วันที่ได้ดูคนจัดรุ่นใหม่ นำเพลงเก่ารุ่นน้า รุ่นพี่ มาทำให้ได้นึกถึงนิสัยใจคอ
นึกเปรียบเทียบให้เห็นถึงยุคสมัย เมื่อเปรียบกับตอนนี้ช่างวุ่นวาย ใจคน
เปลี่ยนไป ทางที่ดีและเรียบง่ายก็หาได้อยู่ เมื่อวันอาทิตย์เจอเด็กใต้
น้องผู้ชายสองคน น่ารักดี ใส ๆ พอดีดูลูกปัดกัน ก็เลยได้คุย
เด็กต่างจังหวัดยังดูจริงใจ เราได้ถามทัก อยู่พังงา ก็เล่าเรื่องราวให้นริน
ฟังเรื่องการเป็นอยู่ เรื่องที่สนใจ เค้าเล่าพอประมาณ พอดีว่านรินต้อง
รีบไปธุระ ดู ๆ ไปยังเสียดาย อยากคุยกันอยู่แต่ก็ต้องแยกกันไป
" นรินยังคุยกับพี่สาวว่า อืม นะ ถึงแม้เราจะเห็นอะไรที่ต่างกัน แต่
อย่างน้อย ยังมีน้องวัยรุ่นสองคน ยังดูว่ารักษาความรู้สึกเมื่อตอนเรายังอยู่
ในช่วงวัยของเค้า ทำให้เรานึกถึงวันวาน ...มันคงดีสินะ หากความรู้สึกดี
กลับมาอยู่ในช่วงระหว่างตอนนี้ แล้วก็เดินต่อไป นรินว่า " ความรู้สึกดีจำไว้นะ "
อย่างไม่ลืมของวันวาน อยากให้เค้าเหล่านั้น ได้สัมผัสบ้างจัง จะได้รู้ว่า
คำว่าโบราณ นั่นหล่ะคือครู ที่ได้สอนให้เราคนที่ว่าโบราณได้ เจริญ
( แต่ด้านใดบ้างหนอ ) " ในวันนี้ " นรินไม่เคยดูถูกคำว่า โบราณ หรือล้าสมัย
ตอนก่อนตัวเราเอง เซ่อ(ตอนนี้ก็ประมาณนั้นบ้างเหมือนกัน แห่ะ !)
คนรุ่นพี่นั่นหล่ะ สอนให้เป็นคนพอรู้บ้าง "
" คลื่นลูกใหม่ย่อมมาแรงกว่าคลื่นลูกเก่า " มันก็จริง มันเป็นคำเปรียบเปรย
เปรียบเทียบหน่ะ ชี้ให้เห็น ให้มอง ให้คิด นะก็ว่ากันไป ... แต่เดี๋ยวก่อน !!!
มีประโยคหนึ่งอยากจะเขียน " คนรุ่นใหม่ หากไม่พัฒนาทั้งความรู้และจิตใจ
มันจะเจริญ(มาแรง) ไม่ได้หรอก พัฒนา คือเจริญ ถ้าเจริญทั้งความรู้ไปพร้อม
กับจิตใจ นี่หล่ะมาแรงไปแรงก็ไปโลดดดด..... แต่ถึงอย่างไร นรินก็นับถือคน
รุ่นเก่า คนโบราณเสมอ เพราะเค้าเหล่านี้หล่ะคือครูเรา (สำหรับผู้ใหญ่) "
... นรินอยู่ระหว่างรอยต่อสองรุ่น ทำให้เปรียบเทียบ ทำให้รู้สึกได้ถึง
ชีวิต การใช้ชีวิต ความเป็นอยู่ ตลอดจนศิลปวัฒธรรมยังอยู่ให้เห็น
ขนาดพระเดินผ่าน ผู้ใหญ่ก็ยังสอนให้เด็กอย่างเรานั่งใหว้ หรือยืนเรียบร้อย
ให้ท่านเดินไปก่อน ผู้ใหญ่เดินผ่านเราเด็กก็ยังต้องยืนเรียบร้อยให้เค้าไปก่อน
อันนี้ที่บ้านยาย (ตอนนี้หน่ะหรือ ข้ามหัวตรูไปเลยมั้ยยย ! มีนะ เดินเบียด
เดินชนิดที่ว่า พื้นที่เหล่านี้พวกเราได้ยึดไว้หมดแล้ว ... แต่เราก็ใช่ย่อย
อยากเดินเดินไป ที่สวนทาง ไม่หลบอยู่แล้ว ทำโดย ปล่อยจิตให้ว่าง
แล้วก็เฉย ๆ เค้าไม่กล้าชนหว่ะเฮ้ย ! หลบเป็นแถบ เหอ ๆ ๆ
แบบว่า รักษาระเบียบให้ไง )
ส่วนที่บ้านหน่ะหรือ ดวงดาวที่ลับลาจะเนี๊ยบ แต่ไม่ถึงขนาดยายหรอกน่า
ส่วนน้า พี่ ๆก็ยิ่งไปกันอีกแบบ สอนหลานห้าว ๆ แมน ๆ
แถมยังแกล้งให้เต้นกันมันส์ สนั่นหวั่นไหว ทำไปอย่าได้แคร์
ในเวลาเดียวกัน นรินได้ทั้งอยู่เรียนรู้รวดเดียวสุดคุ้ม
โบราณบวกสมัยใหม่ กลายเป็นร่วมสมัยไปซ้า !
" ป่านนี้พี่ ๆ ทนาย(ที่สอนวิทยายุทธข้าพเจ้า) ก็คงปาเข้าไปสี่สิบอัฝ
แต่สิ่งเหล่านั้น ทำให้เด็กเล็ก ๆ ที่ผู้ใหญ่ยัดความรู้ ประสบการณ์ และ
วิชากะล่อน ปลาไหล ปลาท่องโก๋(ไว้กินกับกาแฟ) และอื่น ๆ
อีกมากมายความรู้ ความรัก ความอบอุ่น การให้ ... ขอบคุณจริง ๆ
ให้ตายสิเป็นอะไรที่ปลื้มมาจนถึงวันนี้ นี่หล่ะโบราณที่ใหนกัน
ทุกคนเจริญแล้ว ช่วยเพื่อนช่วยชาวบ้าน และช่วยคนบ้าน ๆ
อย่างเราได้เข้มแข็ง เมื่อนึกถึง
... จะมีใครบ้างใหมนะ ที่ได้ประสบการณ์รวดเดียวในยามนั้น จนวันนี้
ไม่เสียเที่ยวเลยที่เป็นผู้ให้ เพราะได้นำมาเขียนชื่นชอบ
... ก็วันนี้หล่ะ น้องรุ่นใหม่ จัดเพลงเก่า บวกเรื่องสุขภาพ ทำให้นึกถึง
เมื่อสิ่งดีดี ที่ได้มา จักไม่ชื่นชม ระลึกถึง และขอบคุณได้อย่างไรเล่า "
ชอบไปอ่านที่ลานปัญญา ชอบผู้ใหญ่เขียนไป เล่าไป ถึงคนบางกลุ่ม
เค้าชอบพูดว่า แถ แต่จริง ๆ แล้ว นรินชอบ มันเหมือนอาจารย์ที่รามสอน
ท่านสอนกฏหมายเมื่อเห็นนศ. มากหน้าหลายความคิด หลากความรู้สึก
หลากหลายในการดำเนินชีวิต ก็เลยพิจารณา ใช้จิตวิทยาบวกประสบการณ์
ชีวิตการสอน เล่าเรื่องราว สักพักเมื่อเห็นเราเริ่มมีสมาธิ ท่านก็จะ บอกว่า
" เอ้า มาเข้าเรื่องกันต่อ " อะไรทำนองนี้ ที่ลานปัญญา มีต้นไม้ใบหญ้า
มีคำสรรหา จิตวิทยา ฯลฯ "
ออ นะเรา จบไม่ลง ฮ่ะ ๆ " ด้วยความระลึกถึง "
ปล. เช่นเคย นึกจะเขียนก็เขียนทันที ซำบายดีที่หน้าจอนะคนวันนี้
กรอบความคิดประเพณี
สำหรับผมทำให้สังคมยุ่ง
นำไปสู่การเเตกดับเร็วกว่า
ไร้ระเบียบเองด้วยซ้ำ
(จะรูปเเบบไหนก็ไปสู่การเเตกสลายหากปัจจัยมาถึง)
คนเเก่ใจดีใจกว้างมีน้ำใจมองอะไรมุมกว้างประสบการณ์เยอะก็เเยอะ ไปยืนด่าอากาศเปลืองน้ำลายหน้าสถานฑูตก็เยอะ
......................................
อันนี้ความคิดผมนะ
คุณสบายดีผมก็สบายดี
#1 By cesarmonsters on 2011-06-28 12:38