คนของแผ่นดิน(2)
posted on 09 Jun 2011 17:47 by nrintip
พิราบขาว
บทที่สอง
ฉันมีพ่อคนเดียว
“ เกิดอยากจะเขียน เกิดพลังที่จะทำ
ทำ ในสิ่งที่อิสระชนบุคคลธรรมดาคนหนึ่ง จะทำได้ “
ฉันมีพ่อคนเดียว
พ่อของฉันนั้นเกิด กำเนิดที่ถิ่นแดนไทย
เป็นบ้านใหญ่ ให้อบอุ่น เลี้ยงชีพได้
พ่อของฉัน นั้นทั้งใจกาย
พ่อของฉัน ไม่คิดคด ทรยศชาติ
รับใช้หรือเป็นทาสคน ไทย ใจนั้นเปล่า
หาได้เห็น ผิดเป็นชอบ กอบโกยเอา
เพียงเพราะเขา เกื้อหนุน จุนเจือจาร
ทั้งโลกนี้ มีคนเดียวนะพ่อฉัน
แต่ละวัน สอนสั่งสมความดีให้
หัดคิดเห็น คิดเป็น ธรรมในใจ
พ่อมีให้ครบทั้งหมด ไม่ปดลวง
“ พ่อฉันนี้ มีคนเดียว เท่านั้นหนา
จักทั่วหล้า หาใช่พ่อของฉัน
พ่อที่สอน มิหวังผล รักบริสุทธิ์ใจ
เป็นผู้ให้ โดยแท้ แม้แต่ชีวี
ฉันรักพ่อ แค่ใหนไม่ต้องเอ่ย
หามีเฉลยจากมุมใหน ได้ทั้งหมด
พ่อบอกสอน ให้ทำดีเสมอมา
นี่เพราะว่า อยากให้ลูกเป็นคนดี
ได้เพียงนี้ หล่ะพ่อจ๋า เพียงคนเดียว (ในโลก)
**************************************